പ്രാണസഖി

രാവിന്‍ നീണ്ട യാമങ്ങളില്‍  ചന്ദ്രന്‍ ചന്ദ്രികപൊഴിച്ചു

ആ നീലരാവില്‍ പൂങ്കാവനത്തിലെ താമരപൊയ്കയില്‍  

ഞാന്‍ ഏകനായി നിന്നെഓര്‍ത്തിരുന്നു ....

പ്രകൃതിതന്‍ മന്ദഹാസംപോലെ  മന്ദമാരുതന്‍ തലോടിവന്നു 

വെണ്‍ചാമാരംപോലെ ... തലോടല്‍പോലെ...

ഇലകള്‍ മന്ദമന്ദമിളകി...

ഗന്ധര്‍വ്വയാമാത്തിന്‍  അടയാളംപോല്‍  വനജോത്സനസുഗന്ധം പരത്തി ...

ആ നീലരാവിന്‍ അര്‍ദ്ധയാമങ്ങളില്‍  നിശാഗന്ധി മിഴികള്‍വിടര്‍ത്തി 

മന്ദമാരുതന്റെ പദനിസ്സ്വനങ്ങള്‍ മമ ഹൃദയത്തിന്‍ തന്ത്രിയില്‍ ശ്രുതിമീട്ടി ........